بخشی از خاطرات ما در صف نانوایی شکل گرفته است. خنده ندارد، واقعاً زمان زیادی از عمرمان را در سالهای دههی شصت و هفتاد در صف نانوایی گذراندهایم. شاید قبلش هم همین طور بوده. یکی از نانواییهای محل جلوی نانواییاش سکویی چوبی گذاشته بود که چند نفر میتوانستند روی آن بنشینند. ابتکار خوبی بود وادامه خواندن «مِهتران خاطرهگو»